Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

After a long time

Πάει καιρός.αρκετος για την ακρίβεια.σκεψεις άπειρες,γεγονότα περισσότερα, εμπειριες ακόμη περισσότερες.what ever happened to you είπαμε.τι ακριβώς συμβαίνει όμως;υπάρχει κάποιος που μπορεί να παραδεχτεί τι ακριβώς συμβαίνει με τον εαυτό του;πιστεύω πως και όλα να τα έχεις πάντα κάτι θα λείπει ποτέ δεν θα είσαι σίγουρος.παντα θα υπάρχει αυτό το ίσως.θα υπάρχει για να σου θυμίζει τι έχασες,τι κερδίσες,τι έκανες,τι δεν έκανες και τι θα έκανες.Ανθρωποι...όντα άπληστα και αχάριστα ως επι το πληστων.Τι πραγματικά μας κανει χαρούμενους και ευτυχισμένους ξέρουμε;θα το μάθουμε ποτέ;ερωτήματα πολλά,το ένα μετά το άλλο που ίσως δεν βρεθεί ποτέ κανείς ν με βοηθήσει να τα απαντήσω..η αλήθεια είναι πως δεν θα πάψω να προσπαθώ να καταλάβω και να παρατήρω τους ανθρώπους.Ειμαστε όλοι τόσο διαφορετικοι αλλά συγχωνως τόσο ίδιοι.

Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου 2018

Αλλαγές

Ξεκινώντας αυτό να πω ότι αλλάζω, αλλάζω πολύ συχνά και δεν αναζητώ τις αλλαγές απλά τις επιδιώκω παρόλο που όταν έρθουν δεν μου αρέσουν! Έρχονται αλλαγές όπως στα ταρώ έτσι και στη ζωή ο θάνατος δεν σημαίνει απαραίτητα και σωματικό θάνατο, συμβολίζει την μετάβαση από μία κατάσταση σε μία άλλη και όσο δύσκολο και αν είναι αυτό όλοι το ζητάμε μόνο και μόνο για να σπάσουμε την ρουτίνα μας. τα δύσκολα έρχονται σε εκείνη τη στιγμή που πρέπει να το διαχειριστούμε.Και εκεί είναι που όλα αλλάζουν πραγματικά

Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Τα Σάββατα!

Σαββατα...το έχεις συνδιάσει με έξοδο ποτό και πολλά ξεφτιλίκια..κάνω λάθος;οι περισσότεροι αν όχι όλοι περιμένουν ένα Σάββατο για να βγουνε να πιούνε το ποτό τους..και τι καταλαβαίνουν;κλεινοντε σε ένα κλαμπ προσποιούνται ότι διασκεδάζουν κάθονται μέχρι πρωίας πίνουν τόσο όσο να ξεχάσουν ποιοι είναι και τι κάνουν...το έχω ζήσει,το έχω κανεί δεν βγάζω την ούρα μου απ'εξω..αλλά νομίζω πως ξέρω που και ποτέ θα τα κάνω...βέβαια υπάρχει και η άλλη επιλογή...η επιλογή του σπιτιού...Σάββατο βράδυ σπίτι με την παρεα σου παίζοντας επιτραπέζια παιχνίδια και χαρτιά μέχρι πρωϊ με μια ρετσίνα ακουμπισμένη στο πάτωμα...Επιλογή 3η εσυ και ο άνθρωπος σου σπίτι βλέποντας αγκαλιά ταινία να σας παίρνει ο ύπνος στο μικρό καναπέ του σπιτιού και να ξυπνάτε πιασμένοι στη μέση της νύχτας..δίνοντας ένα φιλί και όλα να περνάνε..4η και τελευταία επιλογή,εσυ,ο εαυτό σου και μόνο..κλεισμένος ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους να κοιτάς τηλεόραση,να κοιτάς χωρίς να παρακολουθείς..και εκει είναι που περνάν 1000000 σκέψεις από το μυαλό σου...δε μπορείς να κανείς κάτι άλλο γιατί είσαι μόνος..βλέπεις όλοι γνωστοί και "φίλοι"είναι έξω και "κάνουν"πως περνάνε καλά...ίσως βλέποντας τους αναρωτιέσαι εγώ γιατί;;γιατί να μην πνίξω την πλήξη και την μοναξιά μου στην ψεύτικη διασκέδαση τους όπως οι άλλοι;;Ίσως γιατί έχω επιλέξει που και με ποιόν θα είμαι..Και κάπου εκεί κλείνεις τα μάτια και ταξιδεύεις άλλου..

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Aν όχι μοναξιά τότε τι;

Πάντα με δίχαζε το γεγονός ότι γεννιόμαστε και πεθαίνουμε μόνοι ενώ αντίθετα όλη μας την ζωή την περνάμε παρέα με άλλους. Δύσκολο να αντιληφθείς και το γιατί αφού και η ίδια η ζωή είναι ένας κύκλος που προσπαθούμε παντοτινά να σπάσουμε ή και να βγούμε απ αυτόν κυρίως για να ξεχωρίσουμε και να δώσουμε φαγητό στην ματαιοδοξία μας. Μόνο που ξεκινάμε ένα νέο κύκλο γύρο από τον εαυτό μας, και ο καιρός περνάει, και ο κύκλος δεν σπάει, και η ζωή προχωράει και δεν μας αρκεί. Ε και μετά παλεύουμε να μην μείνουμε μόνοι μας και ανοίγουμε τον κύκλο για να καλύψουμε την μοναξιά μας. και μετά ξανά κάνουμε κύκλο... Και μετά σταματάς να λυπάσαι καταλαβαίνοντας πως η μοναξιά απαιτείται για κάθε σπουδαία ανακάλυψη!

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Back in time

Back in time: Θα το ήθελες παραδέξου το..όλοι μας,και εγω περισσότερο..Το έχεις σκεφτεί σίγουρα...Το έχεις φανταστεί σίγουρα...Απλά και μόνο με μια κίνηση,έκλεισες τα μάτια και φαντάστηκες πως θα ήταν η ζωή σου αν επέστρεφες στο χρόνο..Πόσο θα ήθελες να αλλάξεις κάποια πράγματα;;Πολύ.Σκέψου αν μπορούσες να γυρίσεις το χρόνο πίσω τι θα άλλαζες;Σίγουρα κάποιες κακές στιγμές,κάποια άτομα,κάποιες καταστάσεις,κάποιες συζητήσεις,κάποια γεγονότα που σε στιγμάτισαν και καταλήγεις να θες να αλλάξεις όλη τη ζωή σου διότι μέχρι τώρα ζεις με αυτό το "αν δεν"...Όλοι θα θέλαμε να είχαμε αυτή την ιδιότητα,όλοι θέλουμε να αλλάξουμε καταστάσεις που μας στιγμάτισαν,όποιος πει πως δεν θέλει τότε είναι ψεύτης...Βέβαια υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος..Να θέλεις να γυρίσεις το χρόνο πίσω για να ξανά ζήσεις τις ωραίες στιγμές..Να ξαναζήσεις καταστάσεις που σου έμειναν,φιλίες,παρέες,διασκέδαση,σκηνικά που δεν θα ξανά γίνουν,εκδρομές,διακοπές,μεθύσια,καφριλίκια,οικογενειακές στιγμές που είναι και το πιο σημαντικό σε όλο αυτό..Σκέψου τη ζωή σου χωρίς το "αν δεν"πιστεύω βαρετή,μίζερη και χωρίς ουσία..Η ζωή περνάει υπερβολικά γρήγορα όποτε ζήσε την όπως εσυ θες και νομίζεις χωρίς δισταγμούς....


Υ.Γ.Αν όμως επέστρεφες στο χρόνο και έπρεπε να αλλάξεις ένα πράγμα,τι θα άλλαζες;;
#Think about it!

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Δυο "κλικ" πάνω-κάτω

"Κλικ" και ανάβεις το φως!πόσο όμορφα και ήρεμα όλα όταν τα βλέπεις.Ξέρεις τι βλέπεις μπορείς να ξεχωρίσεις πρόσωπα από πράγματα.Να συνειδητοποιήσεις που βρήσκεσαι και με ποιόν.Είναι και εκείνες οι  φορές που το να βλέπεις τα πράγματα όπως είναι,σε τρομάζει.Καληνύχτα!"κλικ"ήρθε η ώρα πάλι για τις μαντέψιες και τις υποθέσεις..Μαύρο σκοτάδι,φως να διαπερνά από πουθενά.Είσαι μόνος!μονό κρεβάτι για σενα και το εγώ σου..Αυτό βέβαια δεν είναι πάντα σίγουρο..Είσαι μόνος ή απλά νομίζεις πως είσαι μόνος;Όλοι το έχουμε νοιώσει και είμαι σίγουρη γι'αυτό..Τριγύρω κενό,δεν αρχίζει και δεν τελειώνει τίποτα δεν υπάρχουν όρια...ακούς φωνές ή νομίζεις;ακούς βήματα ή νομίζεις;Ακούς;Πιο έντονα συναίσθηματα στο σκοτάδι..Υπάρχει βέβαια και εκείνη η περίπτωση που θες τόσο πολύ το σκοτάδι,θες τόσο πολύ να μην ξαναδείς και να ξανακούσεις κανέναν,θες απλά να είσαι μόνος σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και απλά να κοιτάζεις τριγύρω και να βυθίζεσαι ακόμη πιο πολύ στις σκέψεις σου.Να κοιτάζεις το "τίποτα".Σκοτάδι και φως, ένα on/off και όλα ξεκινούν ή αντίστοιχα τελειώνουν. 

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Μια κλοτσιά και πάμε πάλι

Πιστεύοντας λιγότερο στην τύχη και περισσότερο σε συγκυρίες δέχομαι πως κάποια πράγματα απλά έρχονται χωρίς απαραίτητα να τα επιδιώκουμε ούτε καν να τα επιζητούμε. Εκεί μετράμε και ζυγίζουμε διαόλους και στοιχειά μέσα μας για να τεστάρουμε και λίγο-πολύ που μπορούμε να φτάσουμε. Αλήθεια όμως πόσο από τον εαυτό μας θυσιάζουμε κάθε φορά χωρίς να μας εγγυηθεί κανένας τίποτα για όλα όσα θα έρθουν, δίνοντας απλά μία κλοτσιά και πάμε πάλι απ την αρχή; Και βασικά πόσο από τον εαυτό μας θα έχει απομείνει στο ενδεχόμενο μιας ακόμα κλοτσιάς.